شرکت کوشا خودرو در تازهترین اقدام خود، شرایط فروش کیا اسپورتیج مدل 2025 را با وعده تحویل حداکثر 20 روزه پس از تکمیل وجه و پرونده اعلام کرده است. در نگاه اول، این بازه زمانی کوتاه میتواند برای مشتریانی که در انتظار خودروهای وارداتی هستند جذاب به نظر برسد، اما با نگاهی دقیقتر به وضعیت فعلی بازار، تردیدهای جدی در مورد منطق اقتصادی این طرح ایجاد میشود. در واقع، خرید این خودرو از طریق شرکت در حال حاضر فاقد توجیه اقتصادی و زمانی است؛ چرا که مشتری نه تنها مزیت قیمتی خاصی دریافت نمیکند، بلکه باید ریسک تاخیرهای احتمالی در تحویل را نیز به جان بخرد، در حالی که همان کالا با همان قیمت در بازار آزاد به صورت تحویل آنی در دسترس است.
واقعیت این است که در حال حاضر، کیا اسپورتیج مدل 2025 در بازار آزاد و نمایشگاههای خودرو با قیمتی بسیار نزدیک به قیمت کارخانه در دسترس است. وقتی مشتری میتواند همین خودرو را به صورت تحویل آنی و بدون نیاز به طی کردن پروسههای اداریِ پیچیده و معطلیهای احتمالی، از بازار آزاد تهیه کند، خرید از شرکت با وعده تحویل 20 روزه عملاً توجیهی ندارد. حتی با فرض خوشبینانه تحقق وعده کوشا خودرو، باز هم فاصله زمانی 20 روزه در برابر تحویل لحظهای بازار آزاد، یک نقطه ضعف محسوب میشود.
این مسئله زمانی نگرانکننده میشود که سوابق قبلی این شرکت در تحویل خودروها را مرور کنیم. تجربه نشان داده که وعدههای زمانی در طرحهای فروش گاهی به دلیل مسائل گمرکی یا فرآیندهای اداری با چالش مواجه میشوند و تاخیرهای مکرر، اعتماد مشتریان را خدشهدار کرده است. با این پیشینه، تضمینی وجود ندارد که این محموله جدید نیز در بازه اعلامی به دست مشتری برسد.
نکته قابل تامل دیگر، عدم وجود اختلاف قیمت معنادار بین قیمت کارخانه و بازار برای این خودرو است. در بازار خودروی ایران، معمولاً خودروهای وارداتی جذاب، به دلیل تقاضای بالا و محدودیت عرضه، با اختلاف قیمت قابل توجهی در بازار آزاد معامله میشوند و همین فاصله قیمتی، موتور محرک خریداران برای سرمایهگذاری است. نبود این حباب قیمتی برای اسپورتیج جدید، دو پیام متفاوت میتواند داشته باشد: یا عرضه شرکت به حدی مدیریتشده است که بازار را اشباع کرده، یا این خودرو آنطور که باید با استقبال خریداران مواجه نشده است.
در نهایت، سیاستگذاری فروش کوشا خودرو نیازمند بازنگری است. وقتی بازار آزاد با قیمتی مشابه و بدون اتلاف وقت در حال عرضه همان کالا است، شرکت باید به جای تکیه بر فرمتهای تکراری پیشفروش، به دنبال راهکارهایی برای ایجاد مزیت رقابتی واقعی باشد. اینکه آیا این رکود در اختلاف قیمت ناشی از عملکرد شرکت در قیمتگذاری است یا عدم اقبال بازار به این مدل خاص، موضوعی است که نیازمند تحلیل دقیقتر و بررسی رفتار مصرفکنندگان در ماههای آتی خواهد بود.